Vahid Karamnia
آخرین نظرات
Royal Paradise
2023 Sep 11
آثار به جا مانده از کاخ اختصاصی کوروش بزرگ با چندین ستون سنگی ترکیبی از سنگ سیاه و سفید و که سقف کاخ روی این ستون ها قرار داشته و گویا ارتفاع آنها نسبت به دیگر کاخهای دوران هخامنشیان کمتر بوده و این دلالت بر صمیمی تر بودن مکان و محل ملاقات های اختصاصی کوروش بزرگ بوده، دیواره های کاخ خشتی و از گل بوده که همه آن از بین رفته و فقط آثار ستونهای سنگی بجا مانده است.
Tomb of Cyrus the Great
2023 Sep 11
آرامگاه کوروش بزرگ یک بنای سنگی ساده یا به عبارتی یک اتاق سنگی بر بالای شش ردیف پله بزرگ با قاعده مستطیل قرار گرفته است، اتاق سنگی درب کوچکی دارد و سقف آن مثلثی شکل است، این بنا در یک دشت قرار گرفته و از همه طرف دشت قابل رویت است، این بنا در عین سادگی در چشم هر بیننده ای که اطلاعات ولو اندکی از قدمت آن و خصوصا بزرگی اندیشه و روش حکومت داری کوروش بزرگ داشته باشد بسیار بزرگ و با شکوه جلوه میکند و تحسین و احترام وی را بر می انگیزد.
در اطراف این بنا و به فاصله حدودا یک کیلومتر آثار بناهای دیگری که مربوط به زمان حیات کوروش بوده نیز وجود دارد. مانند کاخ اختصاصی کوروش، کاخ بار عام کوروش، دروازه ورودی به محل اقامت و فرمانروایی کوروش و یک پل که البته الان آب یا رودخانه ای در آنجا وجود ندارد.
در اطراف این بنا و به فاصله حدودا یک کیلومتر آثار بناهای دیگری که مربوط به زمان حیات کوروش بوده نیز وجود دارد. مانند کاخ اختصاصی کوروش، کاخ بار عام کوروش، دروازه ورودی به محل اقامت و فرمانروایی کوروش و یک پل که البته الان آب یا رودخانه ای در آنجا وجود ندارد.
Pasargadae World Heritage Site
2023 Sep 10
مجموعه میراث جهانی پاسارگاد مجموعهای از سازههای باستانی برجایمانده از دوران هخامنشی است که در شهرستان پاسارگاد در استان فارس قرار گرفته، این مجموعه شامل ساختمانهایی چون آرامگاه کوروش بزرگ، پاسارگاد، باغ پادشاهی پاسارگاد، کاخ دروازه، پل، کاخ بارعام، کاخ اختصاصی، دو کوشک، آبنماهای باغ شاهی، آرامگاه کمبوجیه، ساختارهای دفاعی تل تخت، کاروانسرای مظفری، محوطهٔ مقدس و تنگه بلاغی است.
این مجموعه، پنجمین مجموعه ثبتشده در فهرست آثار میراث جهانی در ایران است که در نشست یونسکو که در تیرماه سال ۱۳۸۳ در چین برگزار شد به دلیل دارا بودن شاخصهای فراوان با صد در صد آرا در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید.
این مجموعه، پنجمین مجموعه ثبتشده در فهرست آثار میراث جهانی در ایران است که در نشست یونسکو که در تیرماه سال ۱۳۸۳ در چین برگزار شد به دلیل دارا بودن شاخصهای فراوان با صد در صد آرا در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید.