آرامگاه کوروش بزرگ

حس دلنشین دیدار با آرامگاه فردی که ایران به او و اقداماتش خیلی مدیون است.

سال ۹۸ رفتیم ، خیلی خوشحالم که از نزدیک چنین مکان باارزشی رو دیدم و افسوس خوردم که چرا آنقدر رسیدگی کمه ، فضا خشک و بیابانیه ، یه نیمکت نبود ! و فقط ابتدای ورودی آبخوری داشت ،اصن انگار عمدن اینجوری تدارک کم دیدن که بازدید سخت باشه!!! لیاقت این مکان بیشتر از ایناس! فاصله ی بین مکان ها دور بود و خداروشکر اتوبوس برقی بود اما باز هم پیاده‌روی داره

آرامگاه کوروش بزرگ که به احتمال زیاد پیش از مرگ وی و به فرمان خودش ساخته شده‌است، در همه دوره هخامنشی  مقدس به‌شمار می‌رفت و به خوبی از آن نگهداری می‌کردند. به گفتهٔ آریان، در زمان شاهنشاهی کمبوجیه،  مغانی که وظیفه نگهداری از آرامگاه کوروش بزرگ را داشتند، سهمیه‌ای به شرح یک گوسپند  و مقدار معینی شراب و خوراکی در روز و یک اسب در ماه جهت قربانی کردن برای کوروش بزرگ، از شاهنشاه دریافت می‌کردند. در حمله اسکندر مقدونی  یکی از مقدونی ها در این آرامگاه را شکسته و اشیا آن را تاراج کرده و کالبد را گزند رسانده بود. اسکندر دستور داد آرامگاه کوروش را مرمت کنند. هکل و یاردلی با اشاره به مرمت آرامگاه و نقل قولی از پلوتارک مبنی بر مجازات عاملان تعارض به آرامگاه می‌نویسند که هدف اسکندر از این کار علاقهٔ شخصی او به کوروش و حرکتی خیراندیشانه/سیاسی بود تا بتواند خود را جانشین مشروع کوروش و هخامنشیان معرفی کند. از وضعیت آرامگاه در دوره‌های اشکانی  و ساسانی اطلاع چندانی در دست نیست.

در دوره اسلامی  تعبیر اصلی بنا دیگر مشخص نبود و از سوی دیگر مردم هم ساخت بناهای با عظمت سنگی را خارج از قوه بشریت می‌دانستند و به سلیمان که طبق عقاید اسلامی، دیوان را برای کارهای دشوار در خدمت داشته‌است، نسبت می‌دادند. به‌همین جهت آرامگاه کوروش بزرگ را هم از بناهای سلیمان می‌شمردند و آن را به مادر او منسوب می‌کردند و «مشهد مادر سلیمان» می‌خواندند. در دوران اتابکان فارس به دست سعد بن زنگی در سال ۶۲۰ یا ۶۲۱ق با استفاده از ستون‌ها و سنگ‌های کاخ‌های پاسارگاد، مسجد جامعی در پیرامون آرامگاه ساخته و محرابی نیز بر سنگ درون اتاق آرامگاه حجاری شد. در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به هنگام جشن‌های دوهزار و پانصد ساله سنگ‌ها به کاخ‌ها منتقل شدند.

The tomb of Cyrus the Great, which was most likely built before his death and by his own command, was considered sacred throughout the Achaemenid period and was well maintained. According to Arian, during the time of the Cambodian dynasty, the monks who were responsible for maintaining the tomb of Cyrus the Great received a ration of one sheep and a certain amount of wine and food per day, and one horse per month to sacrifice for Cyrus the Great, from the emperor. In the attack of Alexander the Great, one of the Macedonians had broken the tomb and looted its objects and burned the body. Alexander ordered to restore the tomb of Cyrus. Referring to the restoration of the tomb and a quote from Plutarch about punishing the perpetrators of the conflict, Haeckel and Yardley write that Alexander's purpose for this work was his personal interest in Cyrus and a philanthropic/political move to introduce himself as the legitimate successor of Cyrus and the Achaemenids. There is not much information about the status of the tomb in the Ashkan and Sassanid periods.

In the Islamic period, the original meaning of the building was no longer clear, and on the other hand, people considered the construction of great stone buildings beyond the power of humanity and attributed it to Suleiman, who, according to Islamic beliefs, used the divan for difficult tasks. For this reason, the tomb of Cyrus the Great was also considered one of Solomon's monuments, and it was attributed to his mother and called "Mashhad of Solomon's mother". During the Atabkan era of Fars by Saad bin Zangi in 620 or 621 AH using the columns and stones of Pasargad palaces, a comprehensive mosque was built around the tomb and an altar was also carved on the stone inside the tomb room. In 1350 solar year, during the two thousand and five hundred year celebrations, the stones were moved to the palaces.

"پاسارگاد آرامگاه کوروش بزرگ"

آرامگاه کوروش بزرگ یک بنای سنگی ساده یا به عبارتی یک اتاق سنگی بر بالای شش ردیف پله بزرگ با قاعده مستطیل قرار گرفته است، اتاق سنگی درب کوچکی دارد و سقف آن مثلثی شکل است، این بنا در یک دشت قرار گرفته و از همه طرف دشت قابل رویت است، این بنا در عین سادگی در چشم هر بیننده ای که اطلاعات ولو اندکی از قدمت آن و خصوصا بزرگی اندیشه و روش حکومت داری کوروش بزرگ داشته باشد بسیار بزرگ و با شکوه جلوه می‌کند و تحسین و احترام‌ وی را بر می انگیزد.
در اطراف این بنا و به فاصله حدودا یک کیلومتر آثار بناهای دیگری که مربوط به زمان حیات کوروش بوده نیز وجود دارد. مانند کاخ اختصاصی کوروش، کاخ بار عام کوروش، دروازه ورودی به محل اقامت و فرمانروایی کوروش و یک پل که البته الان آب یا رودخانه ای در آنجا وجود ندارد.

من یه توصیح میدم که چطور از شیراز رفتیم شاید به دردتون بخوره: یه سری تاکسی هستن جلو مسجد نصیرالملک که کارشون اینه ساعت ۸ ببرن تخت جمشید، بعد نقش رجب، بعد نقش رستم و در انتها دورترین مسیر که آرامگاه کوروش در پاسارگاد هست، ما با یه خونواده دونفره دیگه مچ شدیم و با هم گرفتیم تاکسیو درنتیجه هزینه رفت و امد نصف شد
اینجا به جز مقبره کوروش چنتا کاخ هم داره که به شدت تخریب شدن، به شدت!یه قطار تفریحی طور هست که بلیط میگیرید و میبرتتون به سمتشون چون حدودا دو کیلومتر فاصله دارن و پیاده کار سختیه، همچنین از دوربین های واقعیت مجازی که توی تخت جمشید بود اینجا هم هست که اصلا به کیفیت تخت جمشید نبود مدل سازیا و خیلی سرسری انجام داده بودن، قطارها هم اصلا فرصت بازدید درست حسابی بهتون نمیدن و هی بدویین بسه چیزی نداره میگن و اعصاب خورد میکنن، ما زمان کمی داشتیم تا غروب و تعطیلی چون از صبح در راه تخت جمشید و ... بودیم برای همین از قطارا استفاده کردیم، اما دوچرخه هم بود برای اجاره که شاید اتفاق زیباتری باشه، از بالای آخرین کاخ میشد مقبره رو مدفون در دشت ها و تپه های سبز و پرچمن دید و اشکی شد
در مسیر ابتدایی به سمت مقبره کوروش بزرگ و در چند قدمیش متاسفانه دوتا دونه پله گذاشتن بدون هیچ شیبراه و رمپی که یه آقایی روی ویلچر مجبور شد از ما بخواد ویلچر رو بلند کنیم به خاطر اون دوتا دونه پله تا بتونه مقبره رو از نزدیک تر ببینه، خوشبختانه در انتهای بازدید تونستیم آرامگاه رو در غروب ببینیم و پر از حس غرور و افتخار بشیم، زمانیکه میخواستیم برگردیم به سمت ماشین یک جغد سفید خاکستری هم روی درختهای محوطه نشیته بود که به فال نیک میگیرم🥹
عکسها در ادامه

آرامگاه کورش بزرگ که در فاصله ۱۴۰ کیلومتری شهر شیراز و ۴ کیلومتری جاده اصلی آباده به شیراز واقع شده یکی از مهمترین دست نخورده ترین آثار باستانی این سرزمین کهن است. پاسارگاد که نخستین پایتخت امپراتوری هخامنشی بوده در زمان کورش بزرگ حدود ۵۵۰ سال پیش از میلاد مسیح در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا ساخته شده و کورش بزرگ چون محل پیروزی او بر آخرین پادشاه ماد بوده، آنرا عزیز می داشته. پاسارگاد پس از کورش بزرگ با وجود ساخته شدن تخت جمشید، محل تاجگذاری پادشاهان هخامنشی و دارای ارزش نمادین بوده. بلندی آرامگاه حدود ۱۱ متر است. این بنا در طول تاریخ این سرزمین متجاوزان زیادی به خود دیده، اما استوار بر جای ایستاده.

وقتی آدم به همچین جاهایی میره به ایرانی بودن خودش افتخار میکنه، خیلی عالی بود هم فضای قشنگی داشت هم امکانات خوبی