LocalGuideWorld | بهترین جاهای دیدنی، رستوران‌ها و هتل‌های جهان

Latest Reviews

Grand Hotel
2019 Nov 13
زمین گراند هتل در ابتدا در اختیار سیف الدوله بود که بعدها قسمتی از باغ سیف‌الدوله توسط مهاجری قفقازی به نام «باقر خان قفقازی» خریداری و در ۱۳۰۰ متر آن، قدیمی ترین هتل با الگو پذیری از هتل های اروپایی بنا شد.
هتل تا پایان دوره رضا شاه اعتبار خود را حفظ کرد، تا نیمه های محمدرضاشاه به کار خود ادامه داد و بعد از رونق آن کاسته و تعطیل گردید. علی حاتمی که مدل این هتل را چند کیلومتر دور تر از تهران ساخت و دوباره نامش را بر سر زبان ها انداخت ولی دیگر کسی از خود گراند هتل سراغی نگرفت.

این اثر با شماره ثبت ۶۵۲۸ در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است اما امروز این عمارت تاریخی در قبضه فروشندگان لوازم الکتریکی است که چند سالی است جانشین نام خیاطان و تریکوبافان در این ساختمان شده‌اند.

آجرکاری های ظریف هتل یکسر زیر سیمان رفته و بالکن‌هایش از لوازم برق ساختمان انباشته شده است. فروشندگان میان کف و سقف بلند اتاق‌ها، تاق زده و مغازه را دوبلکس کرده‌اند. دیوارهای رو به راهرو را نیز برداشته‌اند و درهای قدی شیشه‌ای گذاشته‌اند. حیاط داخلی گراند هتل که یک زمان برای خودش باغچه مصفایی بود، اینک بارانداز کالاست.
فروشندگان میان کف و سقف بلند اتاق‌ها، تاق زده و مغازه را دوبلکس کرده‌اند. دیوارهای رو به راهرو را نیز برداشته‌اند و درهای قدی شیشه‌ای گذاشته‌اند.

امکان بازدید عمومی از این ساختمان قدیمی که در محدوده خیابان لاله زار تهران قرار گرفته، وجود دارد.

در باغ گراند هتل نمایش نیز اجرا می شد که در سال ۱۳۰۷ سالن سینمای گراند هتل نیز شروع به فعالیت نمود لازم به ذکر است در سال ۱۲۹۶ اولین تئاتر در گراند هتل توسط سید علی نصر اجرا شد. سالن تئاتر گراند هتل در سال ۱۳۲۷ در آتش سوخت و به همت سید علی نصر مجددا بازسازی و به تئاتر نصر شهره شد. شایان ذکر است میرزاده عشقی نمایشنامه های خود را در سالن این تئاتر اجرا و قمرالملوک وزیری اولین اجرای عمومی خود را در این سالن به روی سن برد .
محل سکونت رهبران و مسئولان ارشد بسیاری از کشورها پس از وفات‌شان به موزه تبدیل می‌شود. خانه‌ای که وی 34 سال در آن زندگی کرد نیز به تبدیل به موزه شده تا مردم بیشتر با شخصیت و زندگی او آشنا شوند.
وی با اشاره به اینکه هاشمی‌رفسنجانی پس از ترور ناموفق گروه فرقان و برای امنیت بیشتر به دستور آیت‌الله روح‌الله خمینی، رهبر فقید ایران به این منزل نقل مکان کرد .
این محل امنیت بالایی داشت. بنابراین توصیه شد به اینجا که در همسایگی خانه رهبر ایران در منطقه جماران تهران بود نقل مکان کند. این اسباب و اثاثیه از همان زمان در این منزل وجود دارد.
ساخت این خانه موزه به تصویب هیات وزیران رسیده و مالک آن دولت ایران است. هاشمی فقط در آن زندگی می‌کرد. پس از فوت او، پیشنهاد ایجاد خانه موزه ارائه و توسط دولت تصویب شد.
مقدمات اجرای پروژه 7 ماه طول کشید. در این مدت باید 82 سال زندگی، 15 سال خاطرات روزنوشت و همچنین 9 هزار صفحه زندگی‌نامه دست‌نویس اکبرهاشمی‌رفسنجانی بررسی می‌شد.
این موزه در تاریخ 25 آگوست 2018 توسط اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور ایران افتتاح شد. این خانه موزه که روزانه حدود 100 بازدیدکننده دارد از ابعاد مختلفی تشکیل شده است.
در این مکان سعی شده شرایط واقعی منزل هاشمی حفظ شود و در معرض دید عموم قرار گیرد. نمای زندگی شخصی و خانوادگی او به نمایش گذاشته شده است. با استفاده از تکنولوژی "واقعیت افزوده" جلساتی که در اینجا انجام شده به تصویر کشیده می‌شود.
می‌توان از طریق در کوچکی وارد خانه رئیس جمهور سابق و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران شد. در حیاط ورودی که با راهرویی کوچک به حیاط بزرگ پشت خانه وصل می‌شود، تصاویری از دوران زندگی هاشمی نصب شده است.
مقابل در ورودی ساختمان مجسمه او، اولین چیزی است که پس از ورود به خانه دیده می‌شود. این طبقه از خانه بیشتر به دیدارها و جلسات کاری وی مربوط بوده است. یکی از اتاق‌ها، کتابخانه اواست ومجسمه دیگری از وی نشسته بر صندلی مقابل کتاب‌ها وجود دارد.
اتاق بزرگ این طبقه پر از هدایای دوران مسئولیت وی است. در این اتاق جلسات و دیدارهای وی با سران کشورها انجام شده است. به عنوان مثال عکس دیدار با ملک عبدالله پادشاه عربستان سعودی در این اتاق وجود دارد.
طبقه بالای خانه به زندگی خصوصی، اتاق خواب و وسایل زندگی وی اختصاص یافته است. سلیمانی در این باره نیز گفت: «اعضای خانواده وسایل شخصی خود را برداشته‌اند. بقیه در این موزه نگهداری می‌شود».
علی اکبر هاشمی رفسنجانی، متولد 25 آگوست 1934 بود. او در تاریخ 8 ژانویه 2017، به صورت ناگهانی در استخر جان خود را از دست داد. وی 3 دوره اول مجلس ایران به عنوان نماینده و رئیس مجلس حضور داشت.
او سال 1989 به عنوان رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد و دو دوره بر این مسند نشست. پس از ریاست‌جمهوری و از سال 1997 تا زمان مرگ رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران شد. وی چند رئیس مجلس خبرگان، و پارلمان ایران نیز بود.
Many celebrities are buried in this graveyard.
مذهب «یهود» از مدارا و حسن سلوک شاهان اوایل عصر «ساسانی» استفاده کرده و از خود چند اثر کهنه باقی گذاشته بود که از همه معروفتر مقبره‌ای است در «همدان» که عموماً آن را مزار «استر» (Esther، ملکه یهودی پادشاه هخامنشی) می‌نامند. این بنا عبارت است از یک عمارت ساده که اگر محیط عادی آن نبود، وضع عمومی آن بسیار جالب و مؤثرتر بود. این بنا را تاکنون چند بار بازسازی و تعمیر کرده‌اند. قدیمی‌ترین آن تعمیرات در یک مقبره زیرزمینی است که در مدخل روبروی قبه طاق وجود دارد و دو ضریح خالی چوبی نیز دارد که یکی از آن‌ها خیلی قدیمی و به دوره سلطنت مغول در ایران مربوط است. ضریح دومی را می‌گویند که تقلیدی نوین است از اصل کهنه آن که آن ضریح کهنه را فروخته و به جای آن این چهارچوب جدید را گذارده‌اند. مادر و بردار که هر دو ملقب به جمال الدوله بوده‌اند، یکی از آن‌ها وزیر مالیه سلطان مغول، «ارغون خان» بوده که این ضریح‌ها را از نو ساخته‌است و گوید آن را در سال ۱۶۰۲ اسکندری برابر با ۱۲۹۱ میلادی بنا کرده‌است. صد سال قبل از آن تاریخ همین گور را سیاح بزرگ یهودی موسوم به «بنیامین تودلانی» (Benyamin-Tudela) در سیاحتنامه خود ذکر می‌کند و از آنجا معلوم می‌شود که ۱۵۰۰ سال بعد از استر، مردم معتقد بودهاند که آن ملکه را در همین نقطه دفن کرده‌اند.
مصالح ساختمانی بنای این مقبره از سنگ و آجر است و به سبک بناهای اسلامی ساخته شده‌است. از شکل ظاهری و سبک معماری این اثر، چنین بر می‌آید، که ساختمان فعلی آن در قرن هفتم هجری بر روی ساختمان قدیمی تری که متعلق به قرن سوم هجری بوده‌است، بنا شده‌است.

قسمتهای مختلف بنا شامل: مدخل ورودی، دهلیز، مقبره، ایوان و شاه‌نشین است. یک جلد کتاب آسمانی تورات که قدمت بالایی دارد و بر پوست آهو نوشته شده‌است، در حفاظ استوانه‌ای شکلی، در سازمان میراث فرهنگی استان نگهداری می‌شود.

در وسط فضای مربع شکل مقبره‌ها، دو صندوق منبت کاری شده زیبا بر روی این قبور قرار دارد. در بالای قبر جنوبی، که آن را به استر نسبت می‌دهند، صندوق منب کاری عتیقه و نفیسی قرار دارد، که قدیمی تر است و صندوق دوم که بر روی قبر مردخای قرار دارد، بسیار شبیه صندوق اولی است و حدوداً در سال ۱۳۰۰ توسط استاد محمد جواد بیات تویسرکانی، که یکی از منبت کاران برجسته زمان خود بوده، ساخته شده‌است.