Amir N.

این‌جا به نظر من یکی از خانه‌های تاریخی جذاب تهران است که به همت شهرداری از نوادگان امین السلطان، خریداری و بازسازی شده است. در گذشته سریال دایی جان ناپلئون هم در همین خانه فیلم‌برداری شده است.
برای من که از آغاز ورود به کوچه جذابیت و کندوکاو در محیط مرتبط با خانه آغاز شد و به نوعی در تاریخ غرق شدم. قیمت ورود به مجموعه بسیار ارزان است و به شدت می‌ارزد. این مجموعه دارای ساختمان‌های متعدد است که همه حال هوای تاریخی دارند و فضای سبز آن هم بسیار تماشایی است. هرچند آبنماها در زمان حضور من خاموش بود که اگر روشن باشند، بر طراوت مجموعه می‌افزایند.
اغلب قسمت‌های این‌جا در دسترس است اما بخش‌هایی هم هنوز در دست مرمت هستند و امیدوارم زودتر امکان بازدید از آن‌ها فراهم شود. داخل ساختمان‌ها هم موزه‌ای با مجسمه‌های بزرگان هنر و علم و سینما قرار دارد. بخشی هم مجسمه‌هایی از افراد دوست نداشتنی است که خوشبختانه در زمان مراجعه‌ی من در آن‌جا بسته بود.
دسترسی به خود مجموعه برای همه از جمله توان‌یابان با صندلی چرخ‌دار فراهم است اما برخی ساختمان‌های داخلی پله دارند که کار را برایشان کمی دشوار می‌کند. رفتار کارکنان هم در زمان مراجعه‌ی من خوب و محترمانه بود. در کل بسیار حس خوبی از حضور در این خانه‌ی تاریخی خواهید داشت.

مسیر پیاده‌روی توچال از بخش‌های آسفالت با شیب کم آغاز می‌شود تا به بخش‌های دشوارتر خاکی با شیب بیش‌تر می‌رسد. در طول مسیر امکانات یکپارچه نیست، بلکه پراکنده و بخش بخش است. کاش پیوسته نیمکت‌هایی در طول مسیر قرار داشت تا افراد بیش‌تری امکان استفاده داشته باشند. تابلوهای موجود در مسیر هم واقعا برازنده‌ی این منطقه نیست. در کل هنوز خیلی خیلی جای کار و بهسازی دارد.

آرامستان قدیمی شهر ری که حالا در مجموعه‌ی حرم شاه عبدالعظیم جای گرفته و بزرگان و چهره‌های تاریخی زیادی را در خودش جای داده است. از رضا شاه که پیش‌تر در این‌جا آرمیده بود تا ستار خان و بسیاری از شاهزاده‌های قاجار.
این آرامستان خیلی بزرگ نیست اما بهتر بود سایه‌بان‌های شهری در چند جای آن وجود می‌داشت چون با توجه به گرمای شدید، در روز به شدت رفتن سر مزار درگذشتگان سخت می‌شود.
فضای آن تقریبا پر شده است اما به صورت محدود هنوز هم دفن در آن انجام می‌شود. تا جایی هم که من برخورد داشتم، رفتار کارکنان بخش اداری آرامستان بسیار محترمانه و صمیمانه است و حتی فراتر از وظیفه به من کمک کردند.

چهره و نمای جذاب و گیرایی دارد و چه در روز و چه در شب محیط زیبایی است و برای عکاسی بسیار مناسب اما چیز خاصی برای عرضه ندارد! مثل همه‌ی گذرهای گردشگری دیگر در شهر که غرفه‌های مختلف کنار هم قرار گرفته‌اند و به ارائه‌ی محصولاتی می‌پردازند که در خیلی از فروشگاه‌های صنایع دستی و حتی کتاب‌فروشی‌ها پیدا می‌شود. رفتار فروشنده‌ها اما نسبت به گذرهای گردشگری دیگر، بسیار خوب و صمیمی است. دسترسی برای توان‌یابان و سالمندان هم آسان است اما خوب بود نیمکت‌هایی هم برای نشستن در میانه‌ی راه قرار داده می‌شد تا برای رفع خستگی کمک کند.

فقط موقعیت خوبی دارد و به پل طبیعت و بوستان آب و آتش بسیار نزدیک است اما یک پارکینگ خوب نیست. قیمت زیاد، محیط طراحی نشده و غیراصولی و ناامن و رفتار معمولی کارکنان و البته محیط بسیار شلوغ و جای پارکی که به سختی پیدا می‌شود. دیگر چه چیزی از یک پارکینگ انتظار دارید؟ این‌جا همه را با هم ندارد!