LatteArt

Δυσκολο μερός
Τεράστια κίνηση
Θορυβός
Μηδέν ενδιαφέρον τοποθεσίας
Μπορεί να είναι οκ
Αλλά ποιος κάθεται
γεια να πιει καφέ
μέσα στο χάος
της Χαριλάου τρικουπη

Σήμερα το απόγευμα έμεινα με το αυτοκίνητο απέναντι από αυτό το café. Περίμενα την οδικη βοήθεια. Πείνασα και μπήκα στο μαγαζί να πάρω ενα σάντουιτς. Το πήρα και πήγα στο αυτοκίνητο. Μετά από ένα τέταρτο ξαναμπήκα και ζήτησα να πάω τουαλέτα. Η κυρία με το κοντό, ξανθό μαλλί μου αρνήθηκε με ύφος λέγοντάς μου ότι καθαρίζει. Το θεώρησα μεγαλη της ντροπή.

Η αγένεια της γυναίκας που δούλευε στους καφέδες μου χάλασε όλη τη μέρα. Οκ, όλοι είμαστε Αύγουστο στην Αθήνα. Οκ, όλοι δουλεύουμε στους 45 βαθμούς. Οκ, όλοι έχουμε κακή διάθεση την πρώτη Δευτέρα του Αυγούστου. Όλοι έχουμε προβλήματα. Αυτό δεν δικαιολογεί κακή, αγενέστατη συμπεριφορά. Μπήκα στο μαγαζί 10 το πρωί, είχε ουρά. Παρατήρησα πως η γυναίκα ήταν ζορισμένη ήδη, λογικό, κι εγώ έτσι θα ήμουν. Εκείνη με ρώτησε τι θα ήθελα, και της είπα "εναν χυμό κι ένα νερό" και μου είπε (ήδη με αγένεια) "Οκ απλά έχει πολλή δουλειά, θα χρειαστεί να περιμένεις, κάτσε", της λέω "οκ, κανένα πρόβλημα δεν βιάζομαι". Πήγα στην τουαλέτα στο μεταξύ. Όταν ανέβηκα από την τουαλέτα, στάθηκα στο μπαρ να περιμένω, στην ουρά. Μου είπε απότομα "ΚΑΘΙΣΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ". Της είπα "οκ, έτσι κι αλλιώς σκέφτηκα πως δεν πειράζει δεν θέλω τον χυμό γιατί έχει δουλειά, ένα νερό θέλω απλά και μια μπάρα δημητριακών" (χωρίς να υπονοήσω (ή να ζητήσω) ότι τα θέλω εδώ και τώρα, προφανώς. Εκείνη με περισσή αγένεια μου φώναξε "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΣΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΘΙΣΤΕ ΚΑΤΩ". Εκεί ταράχτηκα πάρα πολύ και ζήτησα δύο φορές συγγνώμη, και έσπευσα να καθίσω στον καναπέ αμίλητη (ένιωσα λες και είμαι στο σχολείο και με μάλωσε η δασκάλα). Έπρεπε να σηκωθώ να φύγω, γιατί δεν είναι συμπεριφορά αυτή, ειδικα όταν εγώ ήμουν πολύ ευγενική (τόνισα πως "ΔΕΝ ΒΙΑΖΟΜΑΙ ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ"). Ωστόσο έκατσα, κι έδωσα και τα λεφτά μου σε αυτή την απαράδεκτη γυναίκα. Και το χειρότερο είναι πως, πιστεύω πως αν ΔΕΝ ήμουν κι εγώ γυναίκα, και ήμουν κάποιος κύριος, δεν θα είχε τα κότσια να μιλήσει τόσο άσχημα. Αλλά είδε "κοπελίτσα" και σου λέει "εδώ είμαστε, εδώ θα βγάλω τα νεύρα μου". Αη σιχτήρ. Όλοι τραβάμε ζόρια. Και όλοι δουλεύουμε. Καλό θα ήταν να το έχουμε στο νου μας όταν συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους και πελάτες. Κι εγώ έχω πελάτες, και είμαι ευγενική. Η στοιχειώδης ευγένεια θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Ειδικά όταν ο άλλος δεν σου δίνει κάποιο πάτημα να τον ξεχέσεις. Όλοι τραβάμε ζόρια, όλοι δουλεύουμε Αύγουστο στην Αθήνα, και όλοι βιώνουμε την κόλαση αυτή. Οπότε ας είμαστε τουλάχιστον ευγενικοί ο ένας στην άλλη ώστε να μην το κάνουμε χειρότερο.

Ο καφές νεροζουμι κ ύφος εκατό καρδιναλίων ειδικά η ξανθιά με τα κοντά μαλλιά ειρωνική κ αγενεστατη .αν βαριεστε να δουλέψετε καλύτερα ν κάνετε άλλη δουλειά ο κόσμος δεν σας φταίει σε κατι. Εννοείται δεν ξανά πατάω ούτε εγώ ούτε η παρέα μου .δε ξέρουν καν να φτιάχνουν καφέ.μγν πετάξετε τα λεφτά σας

Εξαιρετικά τα κορίτσια που δουλεύουν εκεί. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα για καφέ το πρωί και ποτό το βράδυ

Η σερβιτόρα καμία ευγένεια κ κανένα χαμόγελο, κάθε άλλο!! Η καφετέρια πανέμορφος χώρος που όμως δε νομίζω να επισκεφτώ ξανά αν δω μέσα τη συγκεκριμένη κυρία. Οι καφέδες μια χαρά.

Προσεγμένος και με ιδιαίτερη ποιότητα χώρος.
Πολύ καλός καφές και πλήρως ενημερωμένο whiskey bar.
Το σπουδαιότερο ..μας κέρδισαν τα χαμόγελα ..!!